تحقیقی در زمینه صنعت ارسال غذا در دنیا
ابتکار بیشتر، سود افزونتر
سیستم تحویل غذایی با اینکه قدمت خیلی زیادی ندارد اما در گذر زمان چنان در بین عموم جا افتاده که انگار از ابتدای خلقت وجود داشته است!
در این بین، نرمافزارهای ارسال غذا به نقاط مختلف بهخصوص طی سالهای اخیر جای خاصی در دل مخاطبان و مشتریان به دست آوردهاند، اما آیا آمار هم موید محبوبیت سیستم توزیع غذاست؟
آمار جالب
آمار نشان میدهد در پایان سال 2018،13.2 میلیارد گردش مالی از طریق نرمافزارهای مختلف تحویل غذا در امارات شکل گرفته است. در این بین 26 درصد مردم دنیا حداقل یکبار در هفته از نرمافزارهای سفارش غذا استفاده میکنند و 24 درصد هم 2 یا 3 بار در هفته به چنین اقدامی دست میزنند. این میزان محبوبیت پیغامی آشکار و واضح بود؛ اینکه مردم دنیا ترجیح میدهند به جای حضور فیزیکی برای خرید غذا در وقت خودشان صرفهجویی کنند و آنچه میخواهند را در محل سکونت خود تحویل بگیرند. این روزها در گذر زمان، دیگر شیوه قدیمی تحویل غذا که پسری را سوار بر دوچرخه در حال توزیع انبوهی از اغذیه نشان میداد، سپری شده و اپلیکیشنهای موبایلی، دخالت نیروی انسانی در این زمینه را بیمعنا کردهاند. البته وجود صرف اپلیکیشنهای موبایلی به معنای تضمین موفقیت مالی نیست. برای سودآوری در زمینه غذایی باید میزان دقیق مشتریان و تعداد سرویسهای ارسال را در دست داشته باشید و هر هفته با مقایسه آماری به یک جمعبندی مالی عاقلانه دست یابید. از این طریق نگرش درستتری از میزان تلاش برای آینده صنعت کاری خودتان خواهید داشت.
ماهی 3 میلیون!
از جمله مثالهای سود مالی مناسب، وبسایت هندی «زوماتو» است. این وبسایت که در زمینه جستوجو و ارسال غذا فعالیت دارد، در یک ماه کاری 3 میلیون ارسال داشته؛ این درحالی است که تنها 2 سال از فعالیت رسمی «زوماتو» میگذرد. در حال حاضر 25 هزار رستوران دارای سیستم ارسال در هند ثبت شده که 7 هزار و 500 رستوران در محدوده سرویسدهی زوماتو هستند. با این حال حتی در هند دارای یک سیستم قوی در زمینه ارسال محصولات غذایی هم نواقصی دیده میشود؛ نواقصی مثل ثبت اشتباه و سفارشات اضافی. به طور کلی طبق آمار موجود، 300 هزار سایت رسمی سفارش اغذیه در شبهقاره هند وجود دارد که از این تعداد تنها 35 درصد بازدهی مالی مثبتی داشتهاند. از سال 2016 به این سو، 95 درصد سیستمهای تحویل غذا، حداقل 5 درصد بیش از سال مالی قبلی خودشان سود کردهاند که این موضوع نشان از وجود یک روند مناسب دارد.
تحول مکدونالدی
در سالهای گذشته دیگر لازم نبود مشتریان برای تهیه غذا از خودروی خود پیاده شوند چون باربیکیو برندهایی مانند مکدونالد به اصطلاح حالت Driving داشت. برادران مکدونالد بعد از 8 سال وقتی دیدند بیشتر سودشان از فروش همبرگر است، رستورانشان را 3 ماه تعطیل کردند و وقتی در سال 1948 مجددا آن را افتتاح کردند، لیستشان کوتاه و ساده شده بود: همبرگر، سیبزمینی سرخکرده، چند نوع شیک، قهوه و کوکاکولا که البته همه از قبل آماده و بستهبندی میشد. دیگر لازم نبود فروشندگان منتظر سفارش مشتریان بمانند. قیمت هر همبرگر 15 سنت بود. در سال 1961 یکی از کسانی که در کار تهیه انواع شیک تخصص داشت، امتیاز مکدونالد را خرید، ایدههای خود را گسترش داد و آن را متحول کرد. نام این شخص «ری کراک» بود. بعد از مکدونالد، فستفودهای زنجیرهای زیادی ظهور کردند که البته خاستگاه اکثرشان آمریکا بود. رستورانهای زنجیرهای فستفود به خصوص مکدونالد و کنتاکی در بیشتر کشورهای جهان، نماد جهانیسازی و سلطه آمریکا به حساب میآیند و در بیشتر اعتراضات مردمی مورد حمله قرار میگیرند. در سال 2005 اهالی کراچی در پی اعتراض به سیاستهای تفرقهافکن آمریکا در
پاکستان، به شعبه اصلی رستوران مرغ سوخاری کنتاکی حمله کردند و آن را از بین بردند. با این اوصاف به نظر میرسد در یک دهه آینده و خیلی زودتر از آنچه پیشبینی میشد، تکنولوژیهای جدید و روباتها کار ارسال اغذیه را جذابتر کنند. تا آن روز، درخشش فعلی سایتها و اپلیکیشنهای پرتعداد سفارش غذا، مفهوم گرسنگی را از بین میبرند!
نویسنده: ریتش موهان
منبع: retailritesh.com
